Facebook Twitter
gPlus 

รักในหลอดแก้ว

มะอึก เพิ่งเรียนจบไม่ถึงเดือน ยังไม่ทันเข้ารับ ปริญญา กลับแจกการ์ดเชิญร่วมฉลองงานแต่งงานในเดือนหน้า ทำให้เพื่อน ๆ หมั่นไส้ อิจฉาตาร้อนกันทั่ว มันเคยมีแฟนที่ไหนกัน เอาแต่เรียน แต่พอเรียนจบปุ๊บ แต่งงานปั้บ มันน่าแปลกไหมล่ะ' "มันท้องแน่ ๆ' เพื่อนที่มหาวิทยาลัยได้ข้อสรุปฉับพลัน กับการแต่งงาน สายฟ้าแลบ รวดเร็วจนไม่มีใครตัดชุดทัน แม้กระทั่งเจ้าสาวเอง "ไม่ต้องไปตัดให้ยุ่งยาก เช่าชุดธรรมดาตามร้านเช่า ดาษดื่นก็พอ แค่นั้นก็แพงจะแย่แล้ว ไหนจะต้องถ่ายรูปพรี เวดดิ้ง ไหนจะค่าทำการ์ด ไหนจะค่ากินเลี้ยง โอ๊ย นี่ต้องหมดกัน ไปอีกเท่าไหร่" เจ้าสาวก้มหน้าลง เมื่อว่าที่แม่สามีบ่นยาวถึงเงินที่ จะต้องจ่ายในงานมงคลของลูกชายคนเดียว "ไม่ได้ ยังไงมะอึกก็ต้องใส่ชุดที่สวยที่สุด" เจ้าบ่าวพูด ด้วยเสียงเข้ม ก่อนจะหลบสายตาของเจ้าสาว "จริงครับคุณแม่ งานแต่งงานของภูมิจะต้องสวยที่สุด อลังการงานสร้าง น่าจดจำ ต้องเป็นทอล์ก ออฟ เดอะ ทาวน์" ชายผิวคล้ำสูงลำพูดเสริม "จริงของเขา อาปัฐเป็นผู้จัดการส่วนตัวของอาภูมิมานาน เขาคงรู้ว่าอาภูมิต้องจัดงานแบบไหน อีกอย่างภูมิเป็นหลานชาย คนโตของตระกูลเรา จะให้น้อยหน้าใครไม่ได้" อาม่าเห็นด้วย กับปัฐวี ผู้จัดการส่วนตัวของเจ้าบ่าว เจ้าสาวผู้อายุยังน้อย ไรซึ่งประสบการณ์ใด ๆ ได้แต่นั่งฟัง ผู้ใหญ่ถกเถียงกันเรื่องงานมงคลของเธอ ที่เจ้าตัวไม่มีส่วน เกี่ยวข้องใด ๆ นอกจากเป็นตุ๊กตาให้คนแต่งตัว จับวาง บอกให้ไป ทางไหนก็ต้องไป เจ้าสาวลอบมองผ่านกรอบแว่นสีทองทรงกลมของตัวเอง เจ้าบ่าวสุดหล่อนั่งนิ่งมาดเข้ม ราวกับรูปปั้นที่สมบูรณ์แบบ ใบหน้าขาวของเธอกลายเป็นสีชมพู ไม่อยากเชื่อว่าอีกไม่นาน เธอก็จะได้แต่งงานกับเขาแล้ว เมื่อสองเดือนก่อนเธอเพิ่งรู้จักกับ เขา เธอยังคงจำวันแรกที่พบเขาได้ดี อาม่าสั่งให้พ่อและแม่พามะอึกไปกินข้าวร่วมกับ ครอบครัวของเพื่อนสนิท ที่หอบเสื่อผืนหมอนใบกันมาจากเมือง จีน ในทีแรกเธอนึกว่า เป็นการกินเลี้ยงในหมู่ญาติพี่น้องร่วมเชื้อ สาย ก่อนงานเชงเม้งประจำป "มะอึกไหวเฮียสิ" อาม่าสั่งให้ยกมือไหว้หลานชายของ เพื่อนรักที่อายุมากกว่าเธอถึง ๑๔ ปี ท่ามกลางผู้หลักผู้ใหญ่ ผิวขาว ตาชั้นเดียว หน้าตา เหมือนจอมยุทธทั้งหลาย ที่ผ่านร้อนผ่านหนาว อพยพกันมาจาก แผ่นดินใหญ่ มะอึกมองเห็นผู้ชายร่างสูง คอยาว ไหล่กว้าง แขน ล่ำ ผิวขาวผ่องเนียนละเอียด ใบหน้าเรียวยาว จมูกโด่งเป็นสัน คิ้ว หนา ปากแดงเป็นรูปกระจับ ดวงตาเล็กเรียวแต่ส่องประกายทรง เสน่ห์จนน่าตกใจ หญิงสาวอ้าปากค้าง ต้องขยับแว่นตัวเอง มองใบหน้า หล่อเหลาราวกับต้องมนต์ให้ซัด เพื่อให้มั่นใจว่า นี่ไม่ใช่ความฝัน "พี่ภูมิ!" มะอึกเผลอเรียกชื่อเขาออกมาด้วยเสียงสั่นเครื่อ หญิงสาวล้วงหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาอย่างกล้าๆ กลัว ๆ "หนู ขอเซลพี่กับพี่ได้ไหมคะ" ชายหนุ่มอมยิ้ม ก้มศีรษะน้อย ๆ อย่างสุภาพ "ได้สิ" เขาเผยรอยยิ้มอันทรงเสน่ห์ แผงฟันสีขาวเรียงตัว สว่างจ้าราวกับมีคนเปิดไฟสปอร์ตไลท์ ชายหนุ่มยืนขึ้นเต็มความสูง ทำให้มะอีกต้องเงยหน้า แหงนมอง เขาสูงกว่าเธอหลายสิบเซนติเมตร "พี่ภูมิคะ หนูชอบดูละครที่พี่แสดงทุกเรื่องตั้งแต่เด็กเลย ค่ะ" หญิงสาวเสียงสั่นเมื่อได้เจอดาราที่ชอบ อาม่าของฝ่ายชายยิ้มกริ่ม "อ้าว งั้นก็ดีเลยสิ อาหมวย รู้จักลื้อมานาน ชอบลื้อเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว คงไม่ต้องเสียเวลาทำ ความรู้จักกันอีก" พระเอกหนุ่มในวัย ๓๖ ปี ผู้โลดแล่นในวงการบันเทิงมาก ว่าสามสิบปี ยังคงหล่อเหลาบาดใจ ทำให้หัวใจของมะอึกสั่นไหว เหมือนตอนดูเขาล่าสุดในละครบู๊ล้างผลาญเมื่อหลายปีก่อน "เป็นยังไงบ้างอาภูมิ ลื้อชอบพออาหมวยบ้างไหม" อาม่า ของฝ่ายชายยิงคำถาม หัวใจของมะอึกเต้นระรัว แต่เธอก็รู้คำตอบอยู่แล้วว่า เขา คงปฏิเสธ การดูตัวครั้งนี้เป็นเรื่องไรสาระสิ้นดี ทำไมครอบครัว ของดาราดังอย่างภูมิ ถึงพาผู้หญิงวัยเพียง ๒๒ ปี หน้าตาธรรมดา สวมแว่นตาหนาเตอะ ไม่แต่งหน้าแต่งตา สวมเสื้อยืด กระโปรง คลุมเข่า รองเท้าผ้ใบเก่า ๆ รูปร่งอวบ เตี้ย ไม่มีอะไรดีอย่างเธอ ให้มาเป็นตัวเลือกของเขาได้ ภิภูมิแสดงสีหน้านิ่ง เขามองมายังมะอึก คงกำลังพินิจ พิจารณารูปร่างหน้าตาอันธรรมดาของเธอ และกำลังชั่งใจว่าจะ ปฏิเสธอย่างไร อาม่าของฝ้ายหญิงกลัวฝายชายจะปฏิเสธ จึงรีบอธิบาย ถึงสรรพคุณของหลานสาวตัวเอง "ลือลองคิดดูก่อน ยังไม่ต้องรีบ ตัดสินใจ มะอึกหลานอั้วเป็นเด็กดี อีไม่เคยทำตัวนอกลุ่นอกทาง ไม่เคยทำอะไรเสื่อมเสีย เอาแต่เรียนอย่างเดียว จบปริญญาตรี ด้วยเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง รับรองฉลาดไม่มีใครเกิน ทั้งยังรูปร่าง อวบกำลังดี หน้าอกเล็กไปนิด แต่สะโพกใหญ่ คลอดลูกง่าย" "อาม่า!" มะอึกเบิกตาโต แทบเป็นลมกับคำพูดของผู้เป็น ย่า นอกจากจะทำให้เขาปฏิเสธอย่างฉับพลันแล้ว เธอก็ไม่รู้จะเอา หน้าไปไว้ที่ไหน อายจนแทบมุดลงโต๊ะจีน "ลือว่ายังไงล่ะ พอชอบอีบ้างไหม" อาม่าของภิภูมิถามย้ำ อีกครั้ง ทว่าเขากลับอมยิ้มทรงเสน่ห์ เขาเป็นคนพูดน้อยอยู่แล้ว เวลาไปออกรายการสัมภาษณ์ มักจะไม่ค่อยพูด ได้แต่อมยิ้ม สง สายตาหวานให้ผู้ชมทางที่วีเท่านั้น "น้องน่ารักดีครับ ผม...ชอบครับ" มะอึกแทบเป็นลม เกือบล้มทั้งยืนเมื่อได้ยินคำพูดออก จากปากของชายหนุ่มสุดหล่อ ในขณะที่ทุกคนถอนหายใจ หัวเราะเสียงดัง ก่อนจะแย่งกันพูดเซ็งแซ่เหมือนเจ๊กตื่นไฟ "งั้นก็เตรียมงานแต่งงานเลย ดีไหม" อามาของฝ่ายชาย ถามขึ้น หญิงสาวถลึงตาโต งุนงกับสิ่งที่เกิดขึ้น ทุกอย่างมันช่าง รวดเร็วจนเธอกลัวว่าพระเอกหนุ่มจะรีบปฏิเสธ "ครับ" คำตอบของเขาทำให้ใบหน้าของเธอร้อนผ่าว มะอึกไม่ได้ ยินอะไรหลังจากนั้น หูของเธออื้อไปหมด เธอเห็นทุกอย่างเป็นสี ชมพู ราวกับคนเมา เธอคงกำลังเมาความรัก แทบไม่รู้เนื้อรู้ตัวฐ แต่เพียงว่จากนี้ไป เธอได้...ตายอย่างสงบ ศพสีชมพู โดย พยายามลืมเรื่องเลวร้ายที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อคืน... มะอึกเข้าทำงานที่บริษัทส่งออกเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในแผนก บัญชีได้หนึ่งอาทิตย์ ทุกคนต้อนรับเธอและเด็กใหม่อีกสองคน อย่งอบอุ่น รุ่นพี่ที่ทำงานแสนใจดีพาเธอไปกินเลี้ยงในคืนวันศุกร์ ทว่างานเลี้ยงลากยาวไปจนถึงสี่ทุ่มกว่า เธอขยับแว่นสายตาหนาเตอะของตัวเอง ลอบมอง นาฬิกาตลอด ปันนี้ละครที่ติดตามคงจบแล้ว พรุ่งนี้วันหยุด เธอ จะนอนตีพุง เปิดละครรีรันเรื่องเก่า ดูพระเอกขวัญใจตลอดกาล ทั้งวันให้หนำใจ เธอเป็นคนบ้าดารา ชื่นชอบการดูละครมาตั้งแต่เด็ก พระเอกคนแรกที่เธอหลงรัก ยังคงเป็นรักเดียวในใจเธอจนถึงทุก วันนี้ภูมิภิภูมิเลาศิรภัณฑ์' เขาครองตำแหน่งพระเอกตลอดกาล ของคนไทยมานาน และเป็นที่หนึ่งในใจเธอเสมอ มะอึกมองเด็กใหม่อีกสองคน คนหนึ่งถือไมโครโฟนร้อง เพลงโหวกเหวกอยู่กลางห้อง อีกคนเต้นประกอบแม้จะเป็นเพลง ช้า ในขณะที่เธอถูกบังคับให้กินเหล้า เด็กคออ่อนอย่างเธอที่เคย กินแต่เบียร์ถูก ๆ จึงเมาหัวราน้ำตั้งแต่แก้วที่สาม มะอึกนั่งตาเยิ้มมองทุกคนร้องเพลง เต้น จิบเหล้า เคล้า กับแกล้มภายในห้องคาราโอเกะใหญ่ ไฟวิบวับผสานแสงเลเซอร์ หมุนไปมาทำให้มะอึกมึนงง ไม่ทันสังเกตเห็นชายคนหนึ่งที่เดิน เข้ามาในห้อง "เรียกกูมาทำซากอะไรดึกดื่น ไหน เด็กคนไหนที่แกบอก ว่าเด็ด ฉันเห็นแล้วต้องตะลึง" ผู้ชายร่งสันทัดถามเพื่อนตัวเอง "ไอ้เชี่ยเพียว เสียงดัง เดี๋ยวไก่ตื่น" รุ่นพี่ที่แผนกหันมา มองมะอึก พลางยกมือโบก เรียกเธอมานั่งข้างเขา มะอึกเดินโชเช ยกแก้วตัวเองมานั่งข้างรุ่นพี่อย่างว่าง่าย "มีอะไรคะพี่ป้อง" "นี่น้องมะอีก เด็กใหม่ที่แผนก จบมาจากโรงเรียน เดียวกับฉันเอง และนี่เพื่อนพี่ ชื่อ เพียว" ป้องแนะนำให้เธอรู้จัก กับเพื่อนเขา ซึ่งจ้องเธอกลับราวกับเห็นผี "ทำไมแกต้องเรียกชื่อก่าฉันด้วย" คนที่ถูกเรียกว่า เพียว ทำหน้าไม่พอใจ "กูชื่อ พอล" มะอึกยกมือไหว้ "สวัสดีค่ะ พี่พอล" "ไอ้พอลมันก็เคยเรียนโรงเรียนเดียวกับเรานะ แต่มันย้าย ไปเรียนเมืองนอกก่อน เผอิญบ้านมันรวย" ป้องหัวเราะ เธอจึงท ที่หัวเราะตาม ทั้งที่ไม่เห็นมีอะไรน่าขันเลย หญิงสาวขยับแว่น พิศมองใบหน้าของเพื่อนรุ่นพี่ชัด ๆ ผิวขาว ตื่จมูกโด่ง รูปหน้ายาว โดยรวมถือว่าหล่อทีเดียว มองไป มองมาเหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน แต่ดวงตาเล็กเรียวดูยี่ยวน กวนประสาทชอบกล "มาทำงานที่นี่นานแล้วเหรอ" พอลถามหญิงสาว แต่เธอ ไม่ค่อยได้ยิน เพราะเสียงดนตรีที่ดังจนแก้วหูสั่น "เป็นไงบ้าง" "อะไรนะคะ" ป้องลุกขึ้นอย่างรำคาญ ให้พอลและเธอได้นั่งใกล้กัน เพื่อพูดคุยกันง่ายขึ้น ก่อนจะชงเหล้า ยื่นให้ทั้งสองดื่ม "ถามว่าเธอมาทำงานนานแล้วเหรอ" เขากระซิบข้างหู ยกแก้วขึ้นซด "วันนี้วันแรกค่ะ" "ดีไหม" "ดีค่ะ" "แล้วไอ้ป้องเป็นยังไงบ้าง" "ก็ดีค่ะ" ทั้งสองสลับกันกระซิบข้างหูไปๆ มา ๆ ท่ามกลาง เสียงเพลงอึกทึกคึกโครม เธอหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋าเป้ของตัวเอง แบตเตอรี่โทรศัพท์กำลังจะหมดแล้ว เวลาเกือบเที่ยงคืน เธอคง ต้องหาทางขอตัวกลับบ้านเสียที่ มะอึกหันไปกระซิบข้างหูพอล ทว่าเป็นจังหวะที่เขาหันมา พอดี ปากของทั้งคู่ชนกันอย่างไม่ตั้งใจ ไม่นะ นี่ไม่ใช่จูบแรกของฉัน ฉันไม่นับ... เธอโวยวายใน เขาทำหน้าเหมือนถูกฟ้าผ่า คงไม่ต่างจากเธอมากนักที่ ถูกขโมยจูบแรกไปท่ามกลางแสงสลัว เสียงอึกทึกโหวกเหวก กับ คนแปลกหน้า "ขอโทษ" เขาเอ่ยปากพูดก่อน หยิบแก้วเหล้าขึ้นดื่มอึก เดียวหมดแก้ว หญิงสาวทำตามเช่นเดียวกัน ใบหน้าของเธอร้อน ผ่าว แต่ตัวหนาวสั่น ทั้งสองหันมามองหน้ากัน เธอยกมือทั้งสองข้างจับจับ หน้าเขาหันไปอีกทาง ก่อนกระซิบข้างหู "หนูก็ขอโทษค่ะ" "พวกแกออกไปคุยกันข้างนอกไป ในนี้คนเค้าจะร้อง เพลงกัน" ป้องเริ่มรำคาญ ดันหลังทั้งสองออกประตูห้องไป หญิงสาวถูกไล่ออกมาพร้อมกับชายแปลกหน้าที่เพิ่งเจอ กันครั้งแรกอย่างมึนงง "เมาแล้วเหรอ" เขาถามเธอที่ยืนแทบไม่ไหว ต้องพิงฝา ผนัง "ค่ะ พวกพี่ๆ บังคับให้ดื่มเยอะเลยค่ะ" "งั้นออกไปสุดอากาศไหม" มะอึกเงยหน้ามองชายหนุ่มที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน "สูด ที่ไหนคะ" "ข้างนอกตึกไง ด้านหน้ามีสวนเล็ก ๆ อยู่" เขาเดินนำไป ไม่รอฟังคำตอบ เธอจึงจำใจต้องเดินตามออกไป นึกกังวลในใจที่ ต้องไปกับคนแปลกหน้า แต่ออกไปสูดอากาศแค่เพียงหน้าตึกคง ไม่อันตราย เพราะอยู่ในนี้รู้สึกอึดอัด เสียงเพลงดังอึกทึก จากห้อง คาราโอเกะทั้งหลาย หญิงสาวสวมกระโปรงแคบปิดเข่ เสื้อเชิ้ตแขนยาวพอดี ตัว และรองเท้าผ้าใบ สะพายกระเป้าเป้สีตุ่น เดินตามชายหนุ่ม ร่างสันทัด เขาสูงกว่าเธอซักสิบเซ็นติเมตรได้ ถือว่าเป็นมาตรฐาน ชายไทย แต่เขาสวมเสื้อยืด กางเกงขาสั้น และรองเท้าผ้าใบ ปล่อยผมกระเชิง ดูเหมือนกุ้ย เขาพาเธอไปนั่งในสวนหน้าตึกที่เงียบสงัด ในเวลานี้ไม่มี ผู้คนเดินในซอยเหมือนเวลากลางวัน แตอากาศดี มีลมโกรก ทำ ให้เธอรู้สึกดีขึ้นหน่อย "อยากดื่มอะไรไหม น้ำหรือกาแฟดี จะได้หายเมาเร็ว ๆ" เขาชี้ไปที่ตู้กดน้ำริมกำแพง หญิงสาวส่ายหน้า "หนูไม่ได้เมามากหรอกค่ะ" "เหรอ...เดินก็ไม่ตรง หน้าแดงอย่างกับตูดลิง พูดฟังแทบ ไม่รู้เรื่อง อย่างนี้ไม่รียกว่าเมามากแล้วเรียกว่าอะไร" เขาไม่รอฟัง คำตอบเช่นเคย เดินไปยังตู้กดน้ำเพียงลำพัง ทิ้งให้เธอนั่งกะพริบ ตาปริบ ๆ ไม่รู้ตัวเลยว่าเธอเมาขนาดนี้ ลมเย็นพัดโซย เธอเอนหลังพิงเก้าอี้อย่างสบายใจ มอง ท้องฟ้ามืดมิด ไม่เห็นแม้แต่ดาวสักดวง มะอึกรู้สึกตัวอีกครั้งเมื่อถูกวางลงบนที่นอนนุ่ม เธอลืม ตาแทบไม่ขึ้น พอเห็นภาพลาง ๆ เพราะแว่นสายตาของเธอ หายไป ภายในห้องสี่เหลี่ยม กว้างกว่าห้องนอนของเธอ แอร์เย็น เตียงนุ่ม แสงไฟสลัว ไม่รู้ว่าใครพาเธอมาที่นี่ แต่เขานั่งลงบนเตียง ข้างเธอ เขาโน้มตัวลง ยกมือขึ้นลูบผมของเธอเบา ๆ "เธอเมามากนะ" สติของเธอมีไม่มาก แต่พอจะเดาได้ว่าเขาคือชายคนเมื่อ ครู่ เพื่อนของรุ่นพี่ที่ทำงาน "รู้ไหมว่ามันอันตรายแค่ไหน" หญิงสาวรู้สึกถึงอันตรายที่จู่โจมมาทันที แต่หนังตาเจ้า กรรมกลับหนักลงเรื่อยๆ เธอลืมตาไม่ขึ้น และสติกำลังจะหายไป เธอรั้งไว้ไม่ไหว เหลือแต่เพียงความมืดและความเงียบสงัดเท่านั้น มะอึกลืมตาขึ้นเมื่อแสงแดดแยงตา เธอสะดุ้งสุดตัว ควานหาแว่นบนโต๊ะหัวเตียง โชคดีที่มันอยู่ตรงนั้น พร้อมกับ กระเป้าเป้ของเธอ หญิงสาวกวาดสายตาทั่วห้อง ไม่มีใครอยู่ที่นี่ มีเพียงแต่ เธอคนเดียว ถึงแม้เสื้อผ้เธอจะอยู่ครบ เธอไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ แต่เมื่อมองไปยังหมอนอีกใบบนเตียงใหญ่ เห็นสภาพยุบตัว เคย มีคนนอนอยู่ตรงนั้น เมื่อคืนเธอนอนร่วมเตียงกับผู้ชายคนนั้นแน่ หญิงสาวไม่อยากคิดถึงเรื่องราวอันนกลัวที่ได้เกิดขึ้น เมื่อคืน หวังเพียงแต่ว่า เธอจะยังคงความบริสุทธิ์อยู่ และชายคน นั้นไม่ได้ทำอะไรเธอเลย เธอความหาโทรศัพท์มือถือของตัวเอง ซึ่งได้ดับลง ตายสนิท แบตเตอรี่หมดไปตั้งแต่เมื่อคืน เธอพยายามนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืน จำได้แต่เพียงว่า เธอดื่มหนัก และเผลอจูบกับชายแปลกหน้ที่เป็นเพื่อนกับรุ่นพี่ที่ ทำงาน แต่มันเป็นอุบัติเหตุ ไม่นับว่าเป็นจูบแรกเด็ดขาด ทว่าเรื่อง ที่สำคัญกว่าคือ เธอมานอนในห้องนี้ได้อย่างไร หญิงสาวมองห้องสี่เหลี่ยมกว้าง มีโต๊ะกระจก ตู้เย็น โทรทัศน์จอแบนขนาดใหญ่ เตียงขนาดคิงไซส์หนานุ่ม หมอนขน เป็ด พรมนุ่มเท้าสีเขียวตองสะอาดสะอ้านปูทั่วห้อง เธอเดินไปยัง ห้องน้ำที่กว้างขวาง หรูหรา มีอ่างอาบน้ำแบบจากุซชื่ นี่คือห้อง ของโรงแรมหรู ที่ตั้งอยู่ข้างร้านคาราโอเกะที่เธอและรุ่นพี่ที่บริษัท มาเลี้ยงฉลองเมื่อคืน มะอึกกลับมาบ้าน หูของเธอดับไปชั่วขณะเมื่อถูกแม่บ่น ยาว "ไปทำงานอาทิตย์แรกก็ทำเรื่องแล้วนะแก ไปปาร์ตี้อะไร กินเหล้าเมา ไม่ยอมกลับบ้าน ปิดมือถืออีก" "แบตมันหมดนะแม่ แล้วหนูก็นอนบ้านพี่ที่เค้าจัดงานนั่น ล่ะ ทุกคนก็นอนในห้องนั่งเล่นรวมกันหมด" หญิงสาวโกหก มารดา "เออรีบอาบน้ำแต่งตัว เดี๋ยวต้องไปกินข้าวเที่ยงกับเพื่อน อาม่า" มะอีกรีบวิ่งขึ้นห้อง อาบน้ำ สำรวจร่างกายุ โชคดีที่ไม่พบ ความผิดปกติอะไร ไม่เจ็บ ไม่ปวด ไม่มีรอยซ้ำ หรือร่องรอยอะไร เลย จึงค่อยโล่งใจ และพยายามลืมเรื่องราวทั้หมดที่เกิดขึ้นเมื่อ คืน เพื่อพบกับเรื่องราวดีๆ ที่จะเกิดขึ้นในวันนี้แทน

 

บทความนี้ได้รับการสนับสนุนจาก pussy888

โดย : mintza12 พ.ค. 2563 เวลา 12:46183.88.235.1707,498
ตอบกระทู้
# 

ตอบกระทู้

โปรดอ่าน ก่อนตอบกระทู้
ก่อนตอบกระทู้ กรุณาอ่าน กฏ กติกา ในการใช้งานเว็บบอร์ด ซึ่งถือเป็นข้อตกลงในการใช้บริการก่อน

ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์ ThaiZA.com ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บไซต์ โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้

ห้ามทำ
  • การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
  • การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
  • เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
  • การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน

จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์

ขอขอบคุณ THAIZA.com
ข้อความตอบ :
    
ตอบโดย ชื่อ :
 
ใส่ตัวอักษร ให้ตรงกับรูปด้านบน
หากท่านพบเห็นการกระทำ หรือพฤติกรรมใดๆ ที่ไม่เหมาะสม
ซึ่งอาจก่อให้เกิดความเสื่อมเสียแก่สถาบันชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์
รวมถึง การใช้ข้อความที่ไม่สุภาพ พฤติกรรมการหลอกลวง การเผยแพร่ภาพลามก อนาจาร
หรือการกระทำใดๆ ที่อาจก่อให้ผู้อื่น ได้รับความเสียหาย กรุณาแจ้งมาที่ webmaster@thaiza.com โดยด่วนค่ะ
กลับขึ้นด้านบน